Dinsdag, 27 januari 2009
Na 3 dagen van de buitenwereld afgesloten te zijn is het weer mogelijk om de site te updaten. Na een zware regenval die de beek deed overstromen en de onderwei blank zette kregen we ook nog eens een storm over ons heen die er voor heeft gezorgd dat heel Zuid West Frankrijk zonder stroom kwam te zitten. Eigenlijk zou je het eens moeten proberen in Nederland, de hoofdschakelaar voor een weekendje uitzetten om te weten wat je allemaal niet kan zonder stroom. Geen enkel huishoudelijk apparaat wat gebruikt kan worden behalve het gasfornuis, geen warm water, geen CV, geen computer,TV, radio en geen licht. Ik ben voor het eerst in 3 jaar weer eens begonnen in een boek, want lezen is naast eten één van de weinige dingen je kunt doen bij kaarslicht. De kinderen vonden het ook heel spannend allemaal. Vooral toen we zeiden dat er vast geen school zou zijn zonder licht en verwarming. En zo wat het ook. De school had gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt en er nog een vrije dag aan vast geplakt want als ze een kans krijgen om niet te hoeven werken dan wordt die in Frankrijk altijd aangegrepen, en waarom ook niet. Mede dankzij onze houtkachel hebben we een heerlijk lang weekend gezellig met z'n viertjes bij de kaarsen gezeten en een beetje "het kleine huis op de prairie" gespeeld. Wie doet ons  wat? Ja, het enige waar we minder blij mee waren is dat de vriezer zou gaan ontdooien na een dag of 3. De koelkast ook, maar die stond toch vol met potjes en flesjes met sausjes die niet werden gebruikt. Bovendien hebben we een koele kelder die de koelkast prima kan vervangen. Van de buurman hoorden we dat er geen brood en benzine meer te krijgen was in het dorp dus het had geen zin om het erf af te gaan. Hij waarschuwde ons ook dat er na 3 dagen zonder stroom ook geen water druk meer zou zijn. Een uur nadat we wat flessen met water hadden gevuld ging het licht weer aan dus was het avontuur ten einde. Maar goed ook want we waren door de kaarsen heen.
Zaterdag, 1 november 2008
 Voor de verjaardag van Max hebben we een halloween-party gegeven voor de kinderen van zijn klas. Wij die niet met de kalender leven wisten weer niet dat 1 november Toussaints (Allerheiligen) is in Frankrijk. De helft van de kinderen is niet op komen dagen omdat ze naar oma's, opa's en begraafplaatsen moesten op die dag. Maar goed, met 5 kinderen van een ander en 2 van mijzelf vond ik de opkomst groot genoeg en ik geloof ook niet dan Max er minder plezier om had. De keuken was helemaal in halloween-sfeer en wij ook. Ik met mijn kop zwetend in een masker en Caroline in haar heksen outfit. Na wat rustige spelletjes en gesuikerde versnaperingen moest de energie eruit die nog over was na 10 rondjes stoelendans. Wat een voordeel heb je dan weer van een grote tuin en lekker weer. Om 17.00 uur waren de ouders uitgenodigd voor het apéritif. Na enkele borrels was het donker geworden en hebben we onze bezoekers uitgezwaaid.
De volgende morgen lag de wei bezaaid met pluimen en veren. De vos had ook een fête gevierd. De kinderen hadden verstoppertje gedaan in het kippenhok en de deur vergeten op de haak terug te zetten. De kippen hebben een nachtje buiten door moeten brengen met fatale afloop. Het is dus weer even klaar met eitjes rapen. Het paradijs heeft ook zijn wrede kanten.
Maandag, 27 oktober 2008
 Het lijkt erop dat het gedaan is met het buiten eten. Vandaag heeft het voor het eerst sinds maanden weer flink geregend. Dus lekker de kachel aan en aan de huisvlijt. Zuurkool maken, sokken stoppen, pompoenen uithollen voor de verjaardags-halloween party van Max. We hebben ook een kist met aubergines uit de moestuin dus heeft Caroline vandaag moussaka gemaakt hmmmm het ruikt hier binnen zoals bij de Griek. In de kelder niet, daar ruikt het zuur, naar zuurkool dus. Het is zo makkelijk om te maken dat ik het een keer wilde proberen. Op de vide-grenier (rommelmarkt) een paar geglazuurde inmaakpoten gekocht, een paar witte kolen uit de moestuin fijn geschaafd met een oude houten schaaf die we in Nederland al op de rommelmarkt hadden gekocht en opzouten. Ja opzouten, gewoon een hand zout erbij en een lik yoghurt om de melkzuurbacteriën op te porren. ff roeren en kaar`is de zuurkool na 6 weken. Wat zal dat heerlijk smaken... of niet. We zijn benieuwd.
 Een paar weken geleden hebben we een nieuw hondje er bij gekregen, Lilly een teefje van 8 maanden. Het is net Job alleen dan veel fijner gebouwd en veel rustiger van karakter. Het is een prachtig stel en er zullen vast prachtige pups uit gaan komen volgend jaar.
Verder gaat alles zijn gangetje hier op La Mouline, we zijn plannen aan het maken om de winter door te komen. We willen de gite gaan verhuren dus gaan we die nog een beetje gezelliger en comfortabeler maken. Hier in huis gaan de huiskamer en onze slaapkamer aangepakt worden en het plafond van de kelder wordt geïsoleerd. Buiten zijn er ook nog genoeg klussen maar dat spreekt voor zich. Deze zomer hebben we eigenlijk weinig gedaan behalve genieten en dat was ook de bedoeling. Maar nu gaan we er weer tegenaan!
Donderdag, 21 augustus 2008
Het is vandaag precies een jaar geleden dat we in de stromende regen onze huisraad uit stonden te laden met behulp van onze Franse buren. We hebben het idee dat er nog nooit een jaar zo snel is omgevlogen als dit jaar. Dat is dan ook voor Max de reden dat hij niet terug naar Nederland wil. "We zijn er nog maar net en ik wil nog zoveel doen". Zijn vriendje Siem mist hij natuurlijk wel, maar hij is er van overtuigd dat hij die snel weer zal zien. Laura vindt het vooral jammer dat ze het schoolkamp met haar oude klas misloopt. Ze vindt de school in Frankrijk wel leuk maar de Kloetingseschool was toch wel leuker, vooral dan de kinderen. Franse kinderen, vooral die van de locals zijn anders dan de kinderen in Nederland. Het beste kan ze het nog vinden met een Pools meisje en Franse meisjes die niet van deze streek zijn. Het huis, hun kamer, de ruimte, het weer en het als familie anders samen zijn zijn voor Laura en Max toch wel goede redenen om te blijven. Het aller liefst zouden ze deze 9 hectare oppakken en ergens in de buurt van Kloetinge zetten. Maar in dit leven is niet alles mogelijk dus moeten we een keuze maken, een keuze waar we over hadden afgesproken er na een jaar op terug te komen en een stemming te houden. De kinderen stemmen dus voor blijven.
Ons verblijf hier zal alleen een succes zijn als we het alle vier echt willen. Is het dit wat we zochten? Ligt hier het geluk? Geluk bestaat uit gelukkige momenten. Er bestaat niet zoiets als een altijd durende gelukzaligheid want er zijn altijd mindere momenten. Als de gelukkige momenten de overhand hebben en als je de mindere momenten even vergeet kun je zeggen, "Ik ben gelukkig". Ik ben gelukkig als ik zie dat het goed gaat met mijn gezin en als ik zelf de dingen kan doen met mijn leven die ik de moeite waard vind. Er is op dit moment niets wat ik met tegenzin doe. Zelfs niet met een klein beetje tegenzin. Ik heb het gevoel dat ik hier doe wat ik wil doen en niet dat ik de dingen doe die anderen van me verwachten (of waarvan ik denk dat anderen dat van me verwachten) Ik heb er zin an. Caroline stemt voor blijven dus ik ook. Plannen zijn er genoeg, de gite gaan verhuren, tables d´hôtes, jack russells fokken...
|
