Woensdag, 29 augustus 2007

Het is hier ook heerlijk weer.
En we zitten al lekker in het zwembad.
Max hoopt dat het bij jullie ook zo lekker weer is
en hoopt dat jullie allemaal een keer op vakantie komen.

Hier naast wonen hele lieve buren (een opa en oma)
Â hun dochterÂ en haar kinderen een meisje Sandra-CloeÂ van 9 jaar waar ik mee gespeeld heb en een tweeling van 14 jaar komen elke vakantie op vakantie bij de buren.
En we haden haazel noten geraapt, ze waren heerlijk maar in somige zaten beestjes.
En Max heeft een tor die op een neushoorn lijkt van ongeveer 5 cm gevonden. Vlogens Sandra-Cloe was dit een Scarabee. Max heeft ook heerlijk van onze eigen druifjes gesnoept.
We heben ook een hele mooie eenkoorn gezien.
En mama max en ik een soort bloemen zuiger gezien.

We zijn ook al bij onze nieuwe school wezen kijken en daar hebben we de juf van Max gezien, het leek een heel lieve juf.Â Dinsdag 4 september hebben we onze eerste schooldag. Ik ben benieuwd!!!!

Â Â Â Â Â Â Â Â Â Â Â Â Â Â XXX Laura en Max.

Ga door met lezen van "Hallo alemaal het is hier super leuk."

Geplaatst door Laura in Laura op 12:19 | Reacties (6) | Trackbacks (0)

Eindelijk een bericht van ons.

Maandag, 27 augustus 2007

Zaterdagmorgen 18 augustus was het zover om 8.00 uur 's morgens stond John Zuurveld op de stoep met de vrachtwagen om onze zooi te verhuizen. En een zooi was het want het pastte er niet allemaal in. Waar ik al maanden bang voor was, werd waarheid. Iedereen zei, nee hoor, die vrachtwagen is groot genoeg, nou niet dus. Heel de zaterdag tot 17.00 uur zijn we aan het puzzelen geweest om de spullen zo goed mogelijk er in te krijgen. Bekaf waren we. Zondag nog heel de dag bezig geweest met spullen te ruimen, spullen in de kar te doen, koffers in de auto, schoonmaken van het oude huis, afscheid nemen. Dat begon al goed.

Ga door met lezen van "Eindelijk een bericht van ons."

Geplaatst door Caroline in Caroline op 15:11 | Reacties (5) | Trackbacks (0)

Nous sommes arrivÃ©s!

Zaterdag, 25 augustus 2007

Alle
mensen in Kloetinge die ons een warm hart hebben toegedragen
willen we graag bedanken. Het waren 7 heerlijke jaren. We
hopen dat we ons hier in Frankrijk net zo thuis gaan voelen zoals
we dat in Kloetinge hebben gevoeld. Mark, Robert en John, bedankt
voor helpen laden van de vrachtwagen, alles is er vrijwel
onbeschadigd weer uit gekomen.

We zijn klaar voor ons avontuur!
Alleen een grote

scarabee is al een avontuur op zich! Max heeft hem in zijn
hand op de foto. Tot nu toe lijkt het wel een sprookje. Nog geen
drama's net als bij "het roer om", helaas.... Het is super weer 32
graden, en het zwembad is heerlijk.

Ik ben al gewoon weer aan het werk.
We hebben vaste telefoon 0033563291045 en internet maar niet
tegelijk, weer even een paar jaar terug in de tijd, maar dat is nu
eenmaal zo in Frankrijk. Als je nostalgie wilt zul je het krijgen
ook. Caroline heeft ook haar eerste bijdrage geleverd en de
kinderen en ik gaan ook proberen dit regelmatig te doen in ons
weblog.

Geplaatst door JP in Jan-Paul op 00:56 | Reacties (0) | Trackbacks (0)

Emigreren naar Frankrijk

Maandag, 20 augustus 2007

20 Augustus is het zo ver, dan
gaan we de stap zetten die er eigenlijk al 2 jaar zat aan te komen...

Zuid-Afrika (suidafrika.nl)
heeft ons hart wel dan wel gestolen, maar voor ons was het toch net een stapje te ver.

Het idee dat we
in Frankrijk de trein of auto kunnen pakken om 10 uur later,
zonder boeking en al te hoge kosten in Nederland kunnen
zijn maakt alles wat minder definitief.

We willen niet weg om te
vluchten van alles en iedereen, maar we willen
een ander leven. Niet omdat we het slecht hebben, maar omdat we
het te goed hebben. Te veel keuzes, te veel mogelijkheden maar
allemaal binnen een kader, een uitgestippeld leven zonder al te
veel verrassingen. Voor anderen een streven, voor ons een
beklemmend idee. Zeker als onze kinderen die nu 6 en 10 zijn over
enkele jaren niet meer zo flexibel zijn, dan heb je getekend voor
levenslang. 90% van de mensen die vroeger het idee hadden om naar
een warmer land te verhuizen is gewoon gebleven en vast
geroest. Als je niet vertrekt zonder kinderen of als je kinderen
nog onder de 10-12 jaar zijn zal de kans in iedergeval stukken
kleiner zijn dat je ooit nog aan emigreren toe komt. Dus wij doen
het nu, een gelukkig gezin klaar voor een nieuw hoofdstuk in ons leven.

Natuurlijk zijn we
wel van plan stevige contacten te onderhouden met ons moederland. We
willen een uitgebreid weblog bij gaan houden over al onze
voorbereidingen en bevindingen van ons avontuur. Het zal in het
begin nog wat rommelig zijn, maar we doen ons best er iets van te
maken.

Geplaatst door JP in Jan-Paul op 11:33 | Reacties (0) | Trackbacks (0)

(Pagina 1 van 3, totaal 9 bijdragen) » volgende pagina