Overal om ons heen wordt het
lente. Het gras begint te groeien dus het wordt oppassen met
de paarden dat die zich niet tonnetje rond eten.
Zondag 2 maart was er vanwege het afsluiten van het
jachtseizoen een banket van de jagers in het dorpshuis. Voor
22 euro per persoon kon je aan tafel schuiven. Uiteraard
begon het "Banquet des Chasseurs" om midi (12.00 uur) met
een aperatief. Whiskey, port, witte zoete wijn wat je maar
wil en daarbij dan iets van chips. Beide buren waren er. En
na 2 glazen witte wijn die de buurman voor me geregeld had
gingen we, ik al iets licht in het hoofd van de drank, aan
tafel.
Het menu bestond uit:
-Salade met eendeborstfilet en foie gras (ganzeleverpate),
met een gewone rode wijn.
-Witte vis met een saus erover, met een droge witte wijn.
-Stoofpot van zwijnenvlees, met een zware rode wijn.
-Rosbief
-Gebakken aardappeltjes
-Salade, de laatste drie weer vergezeld van een rode iets
lichtere wijn
-Kaasplankje, met uiteraard rode wijn
-Stuk taart met champagne
-Koffie met likeur
Het was een heerlijke maaltijd en best gezellig om op ons
beste Frans een beetje met onze andere dorpbewoners te
praten. Max zat naast een jager en vroeg hem hierover het
hemd van het lijf. Maar hij heeft het voor elkaar, als in
september het jachtseizoen weer geopend wordt mag hij samen
met Jan Paul mee op zwijnenjacht. En dat vindt hij
natuurlijk geweldig. Echt meedoen mag pas als hij zestien
jaar is, helaas voor Max, gelukkig voor ons.
Binnenkort hebben Laura en Max van school een voorstelling.
Laura is een fee en ze baalt eigenlijk een beetje dat ze in
het toneelstuk niets hoeft te zeggen. Max zit in een koor
dus hij moet veel verschillende liedjes kennen. En hij heeft
de rol als spook gekregen. Voor de auditie van de rollen kon
Max beter lezen dan een jongetje uit zijn klas, dus kreeg
hij de rol. Maar eigenlijk kan hij voor alle rollen in
aanmerking komen, aangezien hij van iedereen de tekst uit
zijn hoofd kent. Jan Paul en ik zijn naar de bijeenkomst
hiervoor op zaterdagmorgen 8 maart naar school gegaan. Er is
wat meubilair wat ze wel kunnen gebruiken op het podium, ik
ga wat kostuums helpen maken en de klas van Max moet
geschminkt worden en dat vind ik ook super om te doen. Komen
de schminkspullen toch weer van pas. Er waren jammer genoeg
niet veel moeders die naar deze bijeenkomst waren gekomen,
en die er waren zijn Parijzenaars, Belgen en Nederlanders.
Ik had me eigenlijk voorgenomen om zulke dingen als helpen
op school nu niet meer te doen. Maar het is toch wel leuk om
er een beetje bij betrokken te zijn en heel goed om de taal
te leren. Dus ik heb er zin in.
Afgelopen twee weken heeft Jan Paul zich op de keuken
gestort. Bijna heel februari was het mooi weer en waren we
buiten. Maar nu in maart was het weer een stuk minder lekker
dus werd het tijd weer eens wat binnen te doen. We wilden
een paar veranderingen in de keuken, zoals een afzuigkap en
een vaatwasser. We hadden besloten het eens zelf te gaan
doen.
Dus Jan Paul heeft een nieuw stuk wand geplaatst en
zelf de afzuigkap opgehangen. En ik moet zeggen het ziet er
super uit en ik ben er heel blij mee. Eind deze week krijgen
we een vaatwasser en dat is ook heerlijk. Na 7 maanden
afwassen is het wel een luxe om straks weer een vaatwasser
te hebben. Want in afwassen gaat wel veel tijd zitten. En nu
hebben we in plaats van die rose/ oranje tegels een witte
achterwand in de keuken. Ondertussen heb ik niet stilgezeten
maar ben verder gegaan op zolder. Alle balken zitten daar nu
in de verf en de vaste kast is wit geverfd. Nu nog een klein
wandje witten en de zolder is op de vloer na klaar. Toen we
hier kwamen kijken bij de bezichtiging van het huis was de
zolder een behoorlijk donker hol, maar nu ziet hij er mooi
licht uit.
Hoera! We zijn weer oom en tante (en neef en nicht)
geworden, op 24 februari 2008 is ons nieuwe neefje geboren,
Boyt Joshua. We hebben de groei in de buik van mijn zus
kunnen volgen via skype en nu konden we hem via skype ook
voor het eerst zien. Waar de computer toch al niet goed voor
is. Dus tijd voor een nieuw bezoek aan Nederland want we
wilden hem wel heel graag zien. Afgelopen week donderdag 13
maart hadden Laura en Max vrij en zijn we gaan rijden.
Vrijdagmiddag konden we dan eindelijk ons neefje zien,
voelen en ruiken en dat is wel 100 keer beter dan skype
natuurlijk. En wat is het een heerlijk ventje. Ik heb zelfs
een luier verschoont, waar is de tijd gebleven, maar ik was
het gelukkig nog niet verleerd. Het is alleen wel kort
alleen een middagje, maar ik ben zo blij dat we hem gezien
hebben. Na 2 overvolle drukke dagen waar we van hot naar her
gecrosst hebben zijn we weer thuis. We hebben heel even
gedag gezegd bij de Kloetingse school want Laura en Max
wilden dolgraag hun oude klassen weer eens zien.
En dat was
super dat we dat hebben gedaan. Alleen wat waren alle
kinderen groot geworden wat een verschil na al een paar
maanden. Toen nog even naar de boerderij van Ko om even
gedag te zeggen. Ja en dan na 2 hele korte dagen toch weer
terugrijden. Deze keer duurde de reis 12 uur, oeps dat viel
wel even tegen. Veel slecht weer en een zware kar achter de
auto schoot niet echt op. Naast een kar vol buxus, taxus,
lavendel en hortensia´s hebben we ook Martijn meegenomen.
Martijn komt ons hier een tijdje helpen op de boerderij. Wat
bomen rooien, schuur schilderen, paardenwei uitbreiden,
kippenhok bouwen enz. er is hier altijd werk. Dus we zijn
heel blij dat hij wilde komen.
En dan nog als laatste nieuws..........de aardappelplantjes
komen boven!
